السيد الطباطبائي

72

قرآن در اسلام ( طبع قديم ) ( فارسى )

معانى و مقاصد آيات كريمه آن مىپرداخته است چنان كه خداى متعال مىفرمايد « وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَيْهِمْ » سوره نحل آيه 44 ( ترجمه : و نازل كرديم بر تو كتاب را تا براى مردم آنچه را بر ايشان فروفرستاده شده بيان نمائى ) . و مىفرمايد : « هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ » سوره جمعه آيه 2 ( اوست - خدا است - كه در امىها پيغمبرى از خودشان برانگيخت كه آيات او را بر ايشان مىخواند و ايشان را تزكيه مىكند و كتاب و حكمت را به ايشان ياد مىدهد و تعليم مىكند ) . و در زمان آن حضرت بامر وى جمعى به قرائت و ضبط و حفظ قرآن اشتغال داشتند كه قراء ناميده مىشدند . و پس از رحلت صحابهء آن حضرت و پس از ايشان ساير مسلمانان بتفسير قرآن اشتغال داشتند و تا كنون دارند . يو - علم تفسير و طبقات مفسرين [ طبقه اول صحابه ] پس از رحلت پيغمبر اكرم ( ص ) جمعى از صحابه